شیرهکِش خانه ها چه چیزی نصیب هنرمندان جوان می کنند

به گزارش خبرنگار هنر و رسانه خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، نشر پیکره به تازگی دو کتاب با نام های «چند نامه به هنرمندی جوان» و «خاطرات هنرمندی جوان» را با ترجمه آرش صداقت کیش، نقاش، تصویرگر و مقاله نویس 42 ساله به چاپ رسانده است.

«چند نامه به هنرمندی جوان» شامل 23 نامه از 23 هنرمند شناخته شده معاصر در پاسخ به سوالاتِ یک هنرمند جوان است. در مقدمه کتاب آمده است: «مجله آرت آن پیپر (art on paper) در تابستان 2005 ویژه نامه ای با عنوان چند نامه به هنرمندی جوان منتشر کرد. آن مجموعه شامل دوازده نامه از هنرمندان با تجربه و جاافتاده در پاسخ به نامه ی یک هنرمند جوان خیالی بود. این کتاب نسخه ی کاملتر همان ویژه نامه است.»

به سادگی باور می کنی... مواظب این وراجی ها باش
نگاه ها، نظرات و رویکردهای این نامه ها به مسائل و دغدغه های یک هنرمند جوان بازه ی توافق تا تضادِ با هم را، پر می کنند و این رنگارنگی پاسخ ها برای خواننده بسیار هیجان آور و راه گشا خواهد بود. این دو پاراگراف را مطالعه کنید:
«قبل از آنکه دوران حرفه ای کارت را شروع کنی، راهی پیدا کن که برای خود موقعیتی فراهم کنی و البته زمانی را بدست آوری که تجربه کنی، خطر کنی، بازی کنی، وقت تلف کنی، حتا شکست بخوری. کارهایت را فقط به چند نفر از دوستان صمیمی ات نشان بده، دانشگاه های هنر قرار بوده جای مناسبی برای این طرز فکر باشند» (ایوون رینر، کرگراف و فیلم ساز آمریکایی 1934 نیویورک)

«دانشگاه های هنر شبیه شیره کش خانه هستند. وقتی آنجا هستی، محیط گرم و راحت به نظر می رسد. همه چیز عالی و روبه راه است، چون تو و دوستانت همگی از یک چپق می کشید. در فضای هیجان انگیز ولی مبهم نقد و گفتگو، کوچکترین موفقیتی بزرگ به نظر می رسد. کم کم و به سادگی باور می کنی چیزهایی که می سازی یا کارهایی که می کنی ارزشمندند...همه دوستانت از تو حمایت می کنند، چون کارهایت را دوست دارند... مواظب این وراجی ها باش.» (کری جیمز مارشال، نقاش و مجسمه ساز آمریکایی 1955 شیکاگو)

نمونه هایی از این دست را در این کتاب کوچکِ (قطع جیبی) 75 صفحه ای بسیار می بینیم.

نامه هایی که هنرمندان برای خودشان می نویسند
کتاب دوم، «خاطرات هنرمندی جوان» نام دارد. با در ذهن داشتن پرسش هایی از زندگی و کار حرفه ای و هنرمندان به شهرت رسیده، فشارها و فراز و نشیب های آن به کاری مشابه دست می زند. در مقدمه کتاب آمده است: «از بیست و یک هنرمند محدوده سنی سی تا چهل سال- دعوت کردیم خاطرات یک روز یا چند روز از زندگی شخصی خود را برای این مجموعه بنویسند. از شرکت کنندگان در این پروژه در خواست شد تا موقتا احساس شک و دودلی را کنار بگذارند و با همه توان وانمود کنند تنها برای خودشان می نویسند.»

شاید بتوان گفت که درخواست از یک هنرمند تا چند روز از زندگی و کارش را گزارش و خاطره نویسی کند، بهترین شیوه برای ایجاد یک شناخت سریع (و هرچند شتابزده) از ظاهر و روزمره ی زندگی هنری و هم برای رفع کنجکاوی های وسواس گون درباره آن؛ چیزی که نیاز و نگرانی همیشگیِ هنرمندان جوان است، چقدر به شکل واقعی و ملموس، هنرمند هستم؟ چگونه بر مبنای ایده ها و ذهنیاتم عمل کنم، فکر و خیال هنرورزی زندگیِ هر روزه ام را چه شکلی خواهد کرد؟ مطالعه این چند گزارش روزانه، تجارب زیادی از این هراس ها و نگرانی ها را در میان خواهد گذاشت.

نینا خاچاطوریان، هنرمند نیویورکی (1968 - Katchadourian) در نامه اش نوشته است: «یک گالری برایم ایمیل فرستاده بود از آنهایی که اطلاعات به روز و جدید درباره ی هنرمند می دهند. معمولا وقتی اطلاعات زیادی از آن فرد در جریان باشد چنین کاری می کنند. ایمیل را خواندم؛ غمگین شدم و با خودم فکر کردم: لعنتی، چرا این اتفاق ها برای من نمی افتد؟ این آدم به نظر می رسد کاملا درگیر کارش است. بدجوری جدی به نظر می رسد. من این جوری نیستم. بعد احساس عجیبی پیدا کردم. دوباره ایمیل را خواندم، به روزرسانی اطلاعات درباره خودم بود!»

این دو کتاب در حجم تقریبی 80 صفحه،زمستان 92 در هزار نسخه از سوی انتشارات پیکره با بهای پنج هزار تومان به چاپ رسیده اند. کتاب چند نامه به هنرمندی جوان به چاپ دوم رسیده است.